بسیاری از خانه‌ها بخشی از پس‌اندازشان را طلا و سکه نگه می‌دارند. اما در دفتر حساب معمولی جایی برایش نیست؛ یا آن را به‌عنوان «خرج» ثبت می‌کنند که غلط است، یا اصلاً ثبت نمی‌کنند و نتیجه این می‌شود که «چقدر دارم؟» جواب درستی ندارد.
طلا خرج نیست، دارایی است
وقتی دو سکه می‌خرید، پولی خرج نکرده‌اید؛ شکل پس‌انداز عوض شده است: از حساب بانکی به سکه. اگر آن را خرج حساب کنید، گزارش ماه‌تان بی‌دلیل بد به نظر می‌رسد و ارزش خالص‌تان هم پایین می‌آید.
درست‌ترش این است که طلا و سکه را «دارایی» ثبت کنید و کم‌شدن پول از حساب را جداگانه و به‌عنوان انتقال یا خرید دارایی ببینید.
با مقدار خودش ثبت کنید، نه با قیمت
«۲٫۵ سکهٔ امامی» یا «۸۰ گرم طلای ۱۸ عیار» را ثبت کنید، نه «۱۱۰ میلیون تومان». چرا؟ چون قیمت هر روز عوض می‌شود ولی مقدار نه. اگر مقدار را بنویسید، ارزش روز را دفتر با نرخ روز خودش حساب می‌کند و شما فقط وقتی چیزی را می‌خرید یا می‌فروشید مقدار را عوض می‌کنید.
چند نکته:
- هر نوع سکه جدا. امامی، بهار آزادی، نیم‌سکه و ربع‌سکه نرخ‌های متفاوتی دارند؛ هرکدام را با واحد خودش بنویسید.
- طلای آبشده و گرمی. مقدار بر حسب گرم و عیار.
- یادداشت بگذارید. سال ضرب، محل نگه‌داری یا هر چیزی که بعداً کمک می‌کند.
ارزش خالص را با نرخ روز ببینید
اگر دفترتان نرخ طلا و سکه را هر روز می‌گیرد، می‌توانید دارایی‌های مختلف را کنار هم و به تومان (یا دلار یا هر ارز دیگری) ببینید. این‌جاست که معلوم می‌شود نصف پس‌اندازتان در چه چیزی است و اگر دلار یا طلا بالا برود چه اتفاقی می‌افتد.
تغییرها را ثبت کنید
هر بار مقدار عوض می‌شود، مثلاً یک سکه فروخته‌اید، باید معلوم باشد چه کسی و کی عوضش کرده. اگر چند نفر از یک دفتر استفاده می‌کنید، همین گزارش فعالیت جلوی بحث «این سکه کجا رفت؟» را می‌گیرد.
در Ricordax طلا، سکه، ارز و بیت‌کوین «دارایی» هستند: با مقدار خودشان ثبت می‌شوند، با نرخ روز ارزش‌گذاری می‌شوند و هر تغییر مقدار در گزارش فعالیت می‌ماند. برنامهٔ شخصی و خانوادگی را ببینید.