در بسیاری از کسبوکارهای کوچک، چکها در کشو، توی کیف یا در یک عکس موبایل نگه داشته میشوند. تا وقتی تعدادشان کم است همهچیز یادمان میماند. وقتی دهها چک دریافتی و پرداختی با سررسیدهای متفاوت داریم، یک سررسید فراموششده یعنی چک برگشتی یا نقدینگیای که انتظارش را نداشتیم.
چک یک رویداد نقدی در آینده است
چک دریافتی یعنی «در تاریخ X پولی میآید» و چک پرداختی یعنی «در تاریخ Y پولی میرود». پس دفتر چک در واقع پیشبینی جریان نقدی شماست. برای همین باید جدا از فاکتور و پرداخت نگه داشته شود، ولی به آنها وصل باشد.
برای هر چک این شش چیز را ثبت کنید
- دریافتی یا پرداختی. جهت پول.
- طرف حساب. مشتری یا تأمینکنندهای که چک مال اوست.
- مبلغ و ارز.
- شمارهٔ چک و بانک. برای پیگیری و اگر مشکلی پیش آمد.
- سررسید. مهمترین فیلد؛ باید بشود بر اساسش مرتب کرد و یادآوری گرفت.
- وضعیت. در جریان، وصولشده، برگشتی یا پاسنشده.
هر هفته یک نگاه به سررسیدهای پیشرو
یک عادت ساده: هر هفته فهرست چکهای هفتهٔ آینده را ببینید. بپرسید: حسابم برای پرداختیها بهاندازهٔ کافی پول دارد؟ چکهای دریافتی را باید به بانک بدهم یا خودشان میآیند؟ این نگاه پنجدقیقهای از بسیاری مشکلات جلوگیری میکند.
چک را به فاکتور وصل کنید
وقتی چک وصول میشود، باید معلوم شود کدام فاکتور را تسویه کرده است. اگر این اتصال نباشد، مانده طلب مشتری با واقعیت نمیخواند: چک را گرفتهاید ولی هنوز فاکتور «باز» به نظر میرسد.
Ricordax برای کسبوکار دفتر چک دارد: چکهای دریافتی و پرداختی با سررسید و وضعیت، یادآوری سررسید، و اتصال به فاکتورها و پرداختها. برنامهٔ کسبوکار را ببینید.