بیشتر بودجه‌ها در هفتهٔ دوم رها می‌شوند، چون برای بیست دسته سقف گذاشته‌اند و هر خرج کوچکی یک تصمیم است. راه ساده‌تر این است که فقط جایی را کنترل کنید که پول واقعاً آنجا می‌رود.
قدم اول: ببینید پول کجا می‌رود
اگر هنوز بودجه ندارید، یک یا دو ماه فقط ثبت کنید و کاری نکنید. آخر ماه گزارش دسته‌ها را باز کنید. تقریباً همیشه سه یا چهار دسته بیشتر از نیمی از خرج‌تان را می‌برند، معمولاً خوراک، مسکن و رفت‌وآمد، و یک دستهٔ «بقیه» که ظاهراً جمع نمی‌شود.
قدم دوم: برای سه دستهٔ اول سقف بگذارید
برای هر کدام یک سقف ماهانه بگذارید؛ عددی کمی کمتر از میانگین دو ماه گذشته. لازم نیست خشک و سخت باشد؛ سقف قرار است صدایی باشد که وقتی نزدیک شدید به شما بگوید.
- مسکن و قبض‌ها معمولاً ثابت‌اند؛ سقفشان همان مبلغ واقعی است.
- خوراک بیشترین حاشیهٔ حرکت را دارد؛ همین‌جا بودجه جواب می‌دهد.
- سومی هرچه شما را اذیت می‌کند: تفریح، پوشاک، رستوران.
قدم سوم: به ۸۰ و ۱۰۰ درصد توجه کنید
دو هشدار کافی است: وقتی به ۸۰٪ سقف رسیدید («مراقب باشید») و وقتی به ۱۰۰٪ رسیدید («تمام شد»). هشدار ۸۰٪ مهم‌تر است، چون هنوز می‌شود کاری کرد.
تکرارشونده‌ها را از بودجه جدا کنید
اجاره، قسط و قبض را یک‌بار به‌عنوان تراکنش تکرارشونده تعریف کنید تا خودشان ثبت یا یادآوری شوند. بودجهٔ شما فقط باید دربارهٔ خرج‌های اختیاری باشد؛ نه چیزهایی که ماه به ماه یکی است.
مشترک بودن را فراموش نکنید
اگر دو نفر خرج می‌کنید، هر دو باید در یک دفتر بنویسید و بودجه مال خانه باشد، نه مال یکی‌تان. بهترین بودجه آن است که هر دو آن را ببینید و اگر لازم شد با هم دربارهٔ آن حرف بزنید.
در Ricordax برای هر دسته سقف ماهانه می‌گذارید، هشدار ۸۰ و ۱۰۰ درصد می‌گیرید، تراکنش‌های تکرارشونده تعریف می‌کنید و همسرتان را با لینک دعوت به همان دفتر می‌آورید. برنامهٔ شخصی و خانوادگی را ببینید.